Relikty puszczańskie – wycinanie starych grabów

23 marca 2019 r. odnaleźliśmy kolejne relikty puszczańskie na terenie Puszczy Boreckiej. Wśród nich była miechera pierzasta, gładysz paprociowaty.

Czas goni. Inwentaryzacje wykonujemy w wydzieleniach leśnych, wskazanych w opracowaniu z dnia 16 listopada 2017 r. pn. “Wydzielenia do sprawdzenia pod kątem występowania rzadkich, cennych i najbardziej zagrożonych gatunków mszaków oraz porostów na terenie Nadleśnictwa Borki w Puszczy Boreckiej”, autorstwa Andrzeja Suleja.

Drzewa w wydzieleniach leśnych, których nie zdążymy sprawdzić, w każdej chwili mogą zostać wycięte.

Tak było dzisiaj. W wydzieleniu, w którym nadleśnictwo rozpoczęło prace gospodarcze, znaleźliśmy stanowiska reliktowych gatunków mszaków. Tuż obok leżały ścięte graby w wieku okolo 140 lat i poteżnych rozmiarach.

Przypomnijmy – stare graby stanowią biotop dla takich gatunków jak puchlinka ząbkowana, zrostniczek skalny, jeżolist zwyczajny. Ten ostatni ma najprawdopodobniej w Puszczy Boreckiej największą populację na całym niżu Europy a puchlinka ząbkowana ma w Puszczy Boreckiej jedną z 3 największych ostoi w Polsce.

Ścięte graby były dziuplaste, a dziuple były na wysokości kilku metrów, czyli w zasięgu wzroku leśniczego, który wyznaczał je do wycinki. Wycinanie drzew dziuplastych jest niezgodne z Krajowym Standardem Odpowiedzialnej Gospodarki Leśnej FSC w Polsce.

Od 2016 r. sygnalizujemy firmie SGS Polska nagminne przykłady wycinania drzew dziuplastych w nadleśnictwie Borki. Odpowiedzi na te sygnały znajdują się w raportach z certyfikacji gospodarki leśnej – tutaj.